Het Landfront Vlissingen is een verdediging die aan de landzijde van de vesting Vlissingen werd aangelegd teneinde een aanval in de rug van de Scheldestad af te kunnen weren. De linie werd gebouwd tussen de duinen bij Groot-Valkenisse en liep over Koudekerke naar Nieuw-Abeele tot aan het Kanaal door Walcheren. Aan de oostzijde van het kanaal vervolgde de linie haar route over de Mortierepolder naar de Welzinge- en Schorerpolder alwaar ze eindigde bij Fort Rammekens, het oudste zeefort van West-Europa. De linie is opgebouwd met een dertigtal kazematten voor mitrailleur en antitankgeschut, opgesteld achter een natte tankgracht of betonnen versperringen (tankmuur, drakentand-versperringen).
Reeds sinds het midden van de jaren ’90 wordt gesproken over rijksbescherming van het Landfront. De noodzaak hiervan werd versterkt toen rond de eeuwwisseling door planvorming rond natuurcompensatie in de Schorerpolder een deel van de tankmuur dreigde te verdwijnen. Op verzoek van de Rijksdienst voor de Monumentenzorg en de provincie Zeeland werd door ons een aanvraag (ex art. 3 Monumentenwet 1988) opgesteld om de tankmuur de status van rijksmonument te geven.
In 2004 werd deze aanvraag uitgebreid tot het gehele Landfront. Beide aanvragen zijn nog altijd in behandeling.


De tankmuur is een belangrijk onderdeel van de aanvraag.

Om de aanvraag kracht bij te zetten is in september 2010 een tweedaags internationaal AW-symposium in Middelburg georganiseerd in het kader van het VWS-programma Erfgoed van de Oorlog.
Naar verwachting neemt de minister aan het begin van 2012 een besluit over aanwijzing.